België blijft steken in Groep G met twee gelijke spelen en geen doelpunten uit open spel

België blijft steken in Groep G met twee gelijke spelen en geen doelpunten uit open spel

België begon aan het WK 2026 met de gebruikelijke mix van verwachting en ongeduld, en na twee wedstrijden in Groep G hebben ze noch een nederlaag, noch een overtuigende prestatie neergezet. Twee gelijke spelen, twee punten, geen enkel doelpunt uit open spel. Voor een selectie die nog steeds vol bekende namen zit, voelde de openingsweek in Noord-Amerika minder als een statement en meer als een ingehouden adem.

Het 0-0-gelijkspel met Iran op 21 juni volgde op het 1-1-gelijkspel tegen Egypte op 15 juni, waardoor de Rode Duivels vastzitten in het midden van een krappe groep en afhankelijk zijn van hun laatste duel om de zaken te beslechten.

Egypte 1-1 België: een doelpunt dat niet echt van hen was

De opener tegen Egypte zette de toon. België domineerde het balbezit en creëerde kansen, maar de doorbraak, toen die kwam, was er niet een die ze volledig als de hunne konden opeisen. Kort nadat hij inviel, forceerde Romelu Lukaku het binnen de zestien, en zijn druk eindigde met Mohamed Hany die de bal in zijn eigen doel werkte.

Het was een eigen doelpunt, het soort moment dat een uitslag flattert zonder een prestatie te flatteren. België had Lukaku erin gebracht om de wedstrijd te veranderen, en in de meest letterlijke zin deed hij dat, ook al zal de geschiedenis de afwijking eren en niet de spits.

De duidelijkste kans om de wedstrijd op eigen kracht te beslechten viel Kevin De Bruyne toe. In de 53e minuut werkte de middenvelder zich een zicht op doel en raakte de paal; het houtwerk ontnam hem een afwerking die België lucht zou hebben gegeven. Egypte, met Mohamed Salah in de spits, kwam uiteindelijk langszij en de punten werden gedeeld.

Ondanks al hun veldoverwicht vertrok België met één punt en een knagende vraag: waar zouden de doelpunten vandaan komen als de eigen doelpunten opdroogden?

België 0-0 Iran: kansen zonder afwerking

Het antwoord, tegen Iran op 21 juni, was ongemakkelijk. België had opnieuw het betere van het spel en kon opnieuw de druk niet omzetten in een doelpunt. De wedstrijd eindigde doelpuntloos, een resultaat dat meer pijn doet voor een team dat kwam om de groep te controleren.

België is er nu al twee keer niet in geslaagd om uit open spel te scoren, ondanks dat het zich in veelbelovende posities werkte. Iran verdedigde met discipline en structuur, tevreden om druk te absorberen en een punt te beschermen, en België had geen antwoord. De frustratie was herkenbaar voor iedereen die een balbezitsteam in de laatste derde zonder ideeën heeft zien raken.

Twee wedstrijden en een groeiend gevoel dat de afwerking ontbreekt, niet de opbouw. Het wachten van België op een doelpunt uit open spel is de rode draad door beide prestaties.

Waar België staat in Groep G

De rekensom is simpel genoeg. België staat op twee punten uit twee wedstrijden, na gelijke spelen tegen zowel Egypte als Iran. In Groep G zit ook Nieuw-Zeeland, de ploeg die België nog moet treffen. Met nog één speelronde te gaan blijft de groep open, en de positie van België is precair in plaats van hopeloos.

Het cruciale detail is dat kwalificatie nog in eigen handen ligt. België heeft er geen andere uitslagen bij nodig; het moet zijn laatste wedstrijd winnen. Die duidelijkheid is een kleine meevaller na twee gelijke spelen die hen gemakkelijk afhankelijk hadden kunnen maken van anderen. Het bredere WK 2026 kwalificatieplaatje laat zien hoe snel een groep kan dichtslibben wanneer een favoriet punten laat liggen.

Nu Nieuw-Zeeland, in Vancouver

België wordt verwacht de groepsfase af te sluiten tegen Nieuw-Zeeland op 27 juni in Vancouver. Het is het soort wedstrijd die een team van Belgiës kaliber normaal gesproken zou moeten winnen, en na twee gelijke spelen is het de wedstrijd geworden die hun toernooi tot nu toe bepaalt.

De druk ligt nu volledig bij de spelers die tot dusver stil zijn gebleven. De Bruyne, tegen Egypte gestopt door de paal, zal worden geacht de precisie te vinden die al lang zijn handelsmerk is. Lukaku, wiens invalbeurt het enige doelpunt ontketende waarbij België betrokken was, kan opnieuw worden gevraagd om het scherpe randje voorin te leveren.

Wat België zich niet kan permitteren is een derde prestatie vol balbezit en arm aan eindproduct. Nieuw-Zeeland zal aankomen met niets te verliezen en alle belang bij frustreren, net zoals Iran deed. Herhaal het patroon van de eerste twee wedstrijden, de dominantie zonder de afwerking, en een behapbare positie kan veranderen in een vroege uitschakeling.

Voorlopig is het WK van België een verhaal van stagneren in plaats van falen. De route er doorheen is smal maar open, en die loopt via Vancouver. Of de Rode Duivels eindelijk uit open spel kunnen scoren wanneer het er het meest toe doet, is de vraag die boven hun laatste groepswedstrijd hangt.

Het contrast met de vroege koplopers is moeilijk te missen. Terwijl Vinicius Junior en Brazilië naar de top van Groep C zijn gestormd en Engeland opende met een dubbel van Harry Kane tegen Kroatië, is België nog steeds op zoek naar een eerste echte treffer.